Tuesday, April 22, 2008

Weer thuis!

Ik ben dus weer thuis! Lekker, maar erg koud!
Hieronder nog wat foto's van de vliegreis, het is allemaal erg goed verlopen.

Later komt er nog wel een wat groter verslag (:

.

.

.

Met Kim
.

.

.

Met Andrea en Kim, de hoeden hebben we van Jeffry (onze taxichauffeur) gekregen.
.

Wednesday, April 16, 2008

Nog 3 nachtjes in Suriname

De tijd vliegt.
Mijn weekendje was lekker! Zondag voor de laatste keer naar de kerk geweest, afscheid genomen van iedereen en een dvd gekregen van een dienst van een paar weken geleden. Een leuke herinnering.
Maandag ben ik alleen de stad in geweest voor de laatste souveniertjes. Het is gelukt, op een paar kleine dingetjes na. De rest ga ik donderdag aanschaffen.

Gister zijn we ook nog even de stad ingeweest. Daar kwamen we Simon, Kevin en Robert tegen. (Simon kwamen we tegen op ons avontuur in Frans Guyana).
Die zijn 's avonds bij ons komen eten. We hebben nog best wat eten in huis voor deze week. Een heel aantal dingen in de diepvries, in de vooraadkast en in de koelkast. Zo kwamen we gister op aardappels met roerbakgroenten en kip in koftasaus. En griesmeelpudding met kaneel toe.
Wel erg lekker en gezond!
Verder nog Najib Amhali gekeken en veel gelachen.

Vanmorgen heb ik lekker uitgeslapen en ben toen aan de slag gegaan met mijn andere souveniertjesproject. Daarover vertel ik natuurlijk ook niets!
Ik ben daarvoor nog eventjes naar de Mall geweest en weet je wie ik daar tegenkwam? Ulrich, een oudklasgenoot van de basisschool. Hij is hier op familiebezoek. Grappig om elkaar dan hier tegen te komen, in Deventer zie ik hem zelden.
Vanavond nog een keertje huiskring, de tweede en laatste keer voor mij. Wordt vast gezellig!

Voor de rest van de dagen in Switi Sranan heb ik ook al een volle planning:
Donderdag: 's ochtends stage en mijn postpakket opsturen. 's Middags bowlen met Jeffrey's familie en Alan. (Dat zijn onze vaste en de beste taxichauffeurs in Suriname!) En dan 's avonds uit eten met mijn Nederlandse stagiaires van het ziekenhuis.
Vrijdag: Ik hoop die dag naar plantage Bethlehem te gaan, moet eigenlijk nog uitzoeken of het nog echt bestaat en of het haalbaar is. 's Avonds uit eten met Marieke, Rianne en Sharon, als afsluiter.
En dan is het zaterdag. Tijd om de laatste dingen in te pakken en te genieten.






Als laatste nog even een experiment. Pim vind deze zakjes erg lekker en ik dacht; ‘Laat ik er eentje opsturen naar hem’. Maar er zit poeder in, in een envelop wordt het vast opengemaakt.
Dus ik heb er een etiket en postzegels opgeplakt en opgestuurd. En het kwam aan!

.
.
.

Saturday, April 12, 2008

Aftellen

We zijn aan het aftellen. Voor mij zijn er nog 7 dagen en voor Marieke, Rianne en Sharon nog 8.
En dan vliegen we alweer. De meiden naar Curacao en ik naar Nederland.
Dan zit ons avontuur er weer op.

Zeven hele maanden. Ze zijn voorbij gevlogen!
Allemaal mooie dingen die we gedaan hebben, zoveel gezien, gevoeld, gewerkt, geroken, gegeten, gehuild, gelachen en genoten.

Het lijkt nu nog ongelooflijk dat ik over zeven dagen op het vliegtuig sta en weer naar Nederland vlieg. Echt een naar idee om alles hier achter te laten, maar ontzettend heerlijk om weer echt thuis te zijn en Pim weer te zien!

Deze week heb ik flink aan mijn verslagen voor school gewerkt. Woensdagavond ben ik naar een huiskring geweest, dat was gezellig! Donderdagavond zijn we naar Havana Lounge geweest, de laatste keer voor Merel en Noud. Zij zijn vrijdag naar Nederland gevlogen. Het was echt gezellig met hen!!
En gisteravond vierde Danielle, een Nederlandse stagiaire, haar verjaardag! Dat was gezellig.
Nu nog even genieten van de zaterdag.


We zijn trouwens niet ziek geworden van de soep hoor! (:
Ik was nog vergeten te schrijven dat we twee weken geleden ook de wandelmars (avondvierdaagse) gezien hebben. Dat is altijd een groot feest hier. Was leuk om te zien. Er lopen veel groepen mee en een klein aantal individuelen. Die groepen zijn veelal mooi gekleed en er zijn ook een aantal brassbands die meelopen. Daarna zijn we naar Frietpunt NL geweest. We waren er nog niet eerder geweest. We hebben allemaal een frikandel speciaal gegeten (: Lang geleden dat!

Aankomende week wordt het afscheid nemen, de laatste dingetjes aanschaffen, afscheid nemen op stage en natuurlijk genieten van het lekkere weer!
.


Een groep bij de wandelmars
.


En die waren lekker (:
.

Sunday, April 6, 2008

Culinair Hoogstandje!

Omdat ik nu even geen zin heb om te schrijven over de diefstal en alles eromheen, schrijf ik eens wat culinairs.

Vandaag stonden Marieke, Sharon en ik met z'n drietjes rondom het gasfornuis om het volgende gerecht te bereiden:





<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><>

Ossenstaartgroentennoodlessoep met extra soepgroenten!



Men neme:

- een pan warm water
- twee maggiblokjes
- een zakje noodles
- champignons uit blik
- mais
- kouseband

- een rookworst


Hoe te werk gaan:

- Kook het water en voeg de maggiblokjes toe.
- Snij ondertussen de kouseband. Giet de champignons en de mais af. Voeg al deze gezonde producten toe in de pan.

- Zoek in de kast naar een pakje ossenstaart en gooi deze er ook nog bij in.
- Snij de rookworst en gooi deze ook bij de soep in. (Sharon kan dit erg goed).

- Belangrijke stap: Constateer dat er te weinig groenten in de soep zitten en zoek in de diepries een doos soepgroenten en doe deze ook in de pan. (U kunt dit ook aan Marieke vragen, die is hier erg goed in!)
- Neem de noodles, breek ze en voeg ze ook toe aan de soep.

- Laat dit alles even doorkoken en eetsmakelijk!
<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><>




En lekker dat het was! Toch, ondanks deze onbekende combinatie, hebben we een gezonde maaltijd. We hebben hier nogal wat dingen in de kast en diepvries die op moeten, dus dan krijg je deze taferelen!

Friday, April 4, 2008

Dusdat!

Verzamel voor jezelf geen schatten op aarde: mot en roest vreten ze weg en dieven breken in om ze te stelen. Verzamel schatten in de hemel, daar vreten mot noch roest ze weg, daar breken geen dieven in om ze te stelen.


Iedereen kent dit beroemde stuk uit de Bergrede.
Voor mij heeft het nu een betekenis gekregen! Toen ik gistermiddag vrolijk thuiskwam van mijn laatste dag stage (ik ben nu, op een opdracht na, klaar!) ben ik lekker even gaan msnen.
Een vriendinnetje vroeg me de webcam aan te zetten. Dus ik rondkijkend in mijn kamer waar mijn webcam lag, zag ik het ding nergens.
(Voor de mensen die in Nederland in mijn kamer hebben gekeken begrijpen dat vast, aangezien ik soms/meestal overal wat het liggen. Na nog even wat rondkijken kon ik de webcam nog niet vinden).
Ik vond het al raar, want meestal weet ik wel waar alles is en in Suriname heb ik niet zo veel spullen in mijn kamer.

Na een tijdje msn-en dacht ik, ik moet mijn geld nog terugleggen op mijn vaste plek. Ik had die avond ervoor geen zin om mijn bed uit te gaan en had het toen met mijn pinpas in mijn brillenkoker gestopt. Maar toen ik die opendeed, zat alleen mijn pinpas er nog in!
Toen dacht ik; dit klopt niet!
Na een snelle kamercheck kwam ik erachter dat ook mijn Nederlandse telefoon en mijn onwijs fijne Levi's-broek weg is. (Ja, de beruchte Kruitvatbroek waar ik bijna in leef!).

Dat geld valt wel terug te verdienen, die webcam is te vervangen. Maar mijn foto's en filmpjes op mijn mobiel en die lekkere broek.. die zijn niet te vervangen!
Ik vind het gemeen!

Dusdat.
Gister hebben we gepraat met de aannemer. Die vond het ook erg vervelend me. En zijn naam gaat er ook aan. Hij heeft tenslotte de werkzaamheden uitbesteed.
En vanmorgen zijn Marieke en ik naar de politie geweest om aangifte te doen. Van Marieke is vorige week op mysterieuze wijze haar mp3-speler verdwenen. Nadat we kort omschreven hadden wat er gebeurd was, werd ons medegedeeld dat er vanmiddag politieagenten ons huis kwamen bekijken.
Die zijn dus nu ook geweest. Vriendelijke agenten. We hebben het hele verhaal kunnen vertellen en krijgen binnenkort een bewijs van aangifte voor in Nederland. En worden op de hoogte gesteld als er meer bekend is.

Ik ben benieuwd wat de komende twee weken nog gaan brengen (: In ieder geval heb ik nu vier dingen minder in mijn koffer aan gewicht!