Blanche Marie

En dat was een tripje zeg! Een avontuur. Laat ik bij het begin beginnen.
Vrijdagochtend ging de wekker dus erg vroeg. We hadden de avond ervoor al alles ingepakt en hoefden alleen kleren aan te doen en in de taxi te stappen.
Aangekomen op de opstapplaats hebben we nog eventjes op de rest van de groep gewacht en zijn daarna in het een busje vertrokken richting Nickerie.
In de bus was het gezellig, allemaal duffe koppies (waarvan de helft nog lekker heeft geslapen).
Aangekomen in Nickerie was het 10 uur, licht, zonnig en iedereen was lekker wakker. Daar hebben we tot 12 uur gewacht, toen zijn we gaan varen. Omdat het laag water was, deden we er ongeveer 6 uur over om in Apoera te komen.
Daar hebben we gegeten en in ons volgende voertuig gestapt, een grote pick-up. Toen nog niet wetende wat er allemaal ging gebeuren!

Na een heel stuk rijden, waarbij de mensen die achterop zaten het flink moest ontgelden met takken rakelings langs hun hoofd heen. Het pad was flink smal geworden en na een paar kilometer kwamen we bij een brug aan. Die zag er wel erg wiebelig uit, dus de chauffeur heeft eerst nog wat balken goedgelegd voordat we erover heen reden. Van dat rijden kwam niet zoveel terecht, want toen we ongeveer 4 meter de brug op waren, klonk er veel gekraak en kantelde de pick-up –met ons erin- een stuk naar links. Dat was wel even schrikken!
Na nog een dot gas was de linkerachterband leeg en was er een as afgebroken. De pick-up deed dus niets meer. Daar zit je dan, in het pikkedonker, op een brug. Er werd besloten dat er een paar richting het kamp van Blanche Marie zouden lopen en twee anderen een stuk terug op het pad gingen om te bellen naar het kamp.
Omdat we toch niets beter te doen hadden en onze fleeceslaapzakken bij ons hadden, zijn we gaan slapen op de brug. Na ongeveer twee uur kwamen er een aantal pick-ups ons ophalen. Eindelijk dan echt op het kamp! Het was toen ook tijd om heerlijk te gaan slapen in onze hangmatten.

De volgende morgen werden we wakker en zagen het kamp pas echt. Het lag aan het water en erg dichtbij de vallen! Daar zijn we dus ook snel heengegaan. En het is mooi daar! Echt de moeite waard. Omdat het de afgelopen weken flink wat zon hebben gehad, was er redelijk weinig water. Dat was wel fijn, zo kon je fatsoenlijk zwemmen. We zijn ook een heel eind omhoog geklommen en hebben in een inham gezeten waar twee watervallen bij elkaar kwamen.
Echt genoten! Marieke is nog met de stroom meegetrokken, dat was wel erg vervelend. Maar gelukkig heeft Thijs haar gered!
Thijs, Niels, Egbert en nog wat mannen die meewaren hebben nog gevist, het resultaat waren twee erg grote vissen! (Die overigens erg lekker smaakten!)
’s Avonds hebben we ouderwets spelletjes gedaan, zoals mens erger je niet, kruiswoordpuzzels met Noud, zenuwen met Merel en toepen.

Zondagmorgen had ik mijn wekker om 8 uur gezet, om in alle rust lekker naar de waterval te gaan. Er was meer water dan zaterdag en ik heb lekker onder de waterval gezeten. We hebben nog wat mooie foto’s gemaakt met z’n allen en genoten van de prachtige natuur. Daarna zijn we weer teruggelopen naar het kamp. Daar hebben we tafeltennis gespeeld, was erg gezellig, ook al kan ik het niet zo goed!
’s Avonds weer lekker in mijn hangmat geslapen. De kamers zaten ’s avonds vol met vleermuizen, niet echt lekker om tussen te slapen!

Maandagochtend zijn we nog even naar de vallen geweest. Ik heb echt genoten van de natuur en de rust. Heerlijk om lekker te zitten in het zonnetje, kijkend naar al het water.
Terug op het kamp was het helaas weer tijd om alles in te pakken en weer in de pick-up te gaan. Deze was dezelfde nacht nog gemaakt en deed het weer prima. De rit in door de jungle was weer lekker. Dit keer zat ik niet onder de overkapping en de takken zwiepten om mijn oren!
Halverwege kwamen we een schildpad tegen, die heeft nog een stukje met ons meegereisd! Echt een leuk diertje! Bij de beruchte brug aangekomen heb ik het beestje vrijgelaten en zijn we met z’n allen de brug overgelopen. Ik moet eerlijk bekken dat ik het enger vond dat toen we er half doorzakte. Nu kon je zien hoe diep het was. Die eerste nacht was het nog wel mooi, er waren veel sterren en het was volle maan! We zijn allemaal, inclusief de pick-up, veilig over de brug gekomen. De brug was dan ook flink versterkt en zag er een stuk beter uit.

Weer aangekomen in Apoera hebben we weer wat gegeten en toen zijn we op de boot gestapt.
Daar begon het avontuur alweer. De boten stuiterden, weer net als op de heenweg, over het water heen. Halverwege kwamen de bootsmannen tot de conclusie dat er te weinig olie was.
Dus werd onze boot een stukje gesleept en later achtergelaten. Iedereen, op Merel en Noud na, moesten overstappen op de blauwe boot. De gele is toen verder gevaren om brandstof te gaan halen. Daar zaten we dan, een boot vol beladen met bakra’s, met het anker uit te wachten op de andere boot. Na ongeveer twee uur wachten werden we verblijdt met het geluid van de andere boot. Zien konden we het niet, want het was intussen al flink donker geworden.

Uiteindelijk dus bij de bus aangekomen, die ons naar een Chinees restaurant bracht. Iedereen had flink trek. Over de kwaliteit van het restaurant niet te spreken, maar onze lege magen waren wel gevuld toen we het restaurant verlieten.
Toen begon de terugrit naar Paramaribo. We waren rond half 4 weer in de stad. Uiteindelijk lag ik dan om 5 uur in mijn bed.
Het was mij mijn weekendje wel. Ik heb wel heel erg genoten van de natuur en de gezelligheid!

Dinsdagmorgen zou ik eigenlijk gewoon naar stage moeten, maar we hebben die dag naar vrijdag verschoven.
Woensdag en vandaag stond ik op de Poort. Dat is een soort eerste hulp. Hier stond ik om mijn verpleegtechnische handelingen af te tekenen. Dat is dan ook goed gelukt. Ik heb veel bloed kunnen prikken en zelfs een infuus ingebracht. Ook ben ik mee geweest in de ambulance om een vrouw in comateuze toestand op te halen. Op de terugweg natuurlijk met gillende sirenes door de hobbelige straten van Paramaribo gesjeesd! Je maakt wat mee! Het waren twee gezellige en zeer leerzame dagen. Morgen begin ik op Chirurgie en Interne. Nog vijf dagen daar en mijn stage zit er op!

Zo, dat was een lang verhaal. De foto's komen nog, ik ben nog steeds best moe en duik zo mijn bed in.

En het is alweer voorbij..

.

Mijn tijd op de obstetrie zit erop. Ik heb vandaag mijn eindbeoordeling gehad en IK HEB HET GEHAALD! Jes!

Dag moeders, dag dikke buiken, dag zusters, dag schattige baby'tjes, dag dokters, dag...

.

.

.

(En nu slapen, het is hier nu 22.27 uur en morgen gaat de wekker om 03.30 uur. Blanche Marie, I'm comin')

Braamspunt (3)

Héhé, weer een blog van mijn kant. Het Internet doet, sinds we een nieuwe router hebben, vaak problemen.
Zaterdag zijn we lekker naar Braamspunt geweest, voor de derde keer! En het blijft mooi!
Het was echt super mooi weer. Op de heenweg in de boot hebben we circa 50 dolfijnen gespot! Echt bijzonder. Lekker gezwommen in de oceaan en bruin geworden (:

Nog maar even wat foto'tjes:



.

.

.

.

(De rode ibis, een beschermde vogel)


En morgen is het mijn laatste dagje op de obstetrie (de kraamafdeling). Sinds 1 oktober loop ik daar stage! Net lekker arretjescake voor mijn collega's gemaakt!
Dit weekend ga ik naar Blanche marie! Lekker vier dagen in het binnenland genieten van de rust, gezelligheid en mooie natuur!

En dan begin ik maandag op Chirurgie en Interne. Jullie horen wel hoe dat is. Het is maar voor twee weken, dan heb ik nog twee weken vakantie en kom ik alweer naar Nederland!
Maar eerst nog even genieten!!

Yesterday, Today and Tomorrow

Regen! Tot mijn enkels in het water, de hele straatondergelopen, twee uur achter elkaar stortregen: het zijn geen grappen in Suriname!

Maar dat was gister!

Vandaag scheen de zon eindelijk weer lekker weer!
Ik werd wakker vanmorgen en de zon scheen!

We hebben vandaag weer een nuttige dag gehad! Eerst zijn we naar de KLM geweest, om een uitdraai van onze vlucht op te halen. Want die hadden we nodig voor onze volgende stop; de Vreemdelingendienst!

Daar moesten we nog een stempel halen voor in ons paspoort. Nu mogen we blijven!

Daarna zijn we naar Choi's geweest, dat is een Chinese winkel die erg westers is! Het leek net of we in Nederland waren! Best tof! Dingen die we hebben gekocht: maatjesharing, rode kool, ijsbergsla en optimelvla. Het was leuk om daar te zijn!

Thuis nog wat kaartjes geschreven en met Sharon naar de Mall gelopen. Daar nog wat boodschappen gedaan, foto's opgehaald en post gestuurd.

Vanavond hebben Marieke en ik lekker gekookt: aardappels, gemengde sla met vanalles erbij en natuurlijk mijn haring! De foto's komen nog!

Nu lig ik lekker in mijn bedje met Pim te bellen. Vanavond gaan we sterren kijken, hopen dat het een beetje helder is.

Morgen gaan we naar Braamspunt, ik ben er al twee keer eerder geweest, maar het is zo mooi!

Het visum!

Gister was het zover, we hebben ons visum verlengd!
Een hele klus! ’s Ochtends zijn we om half acht vertrokken richting Albina. De weg er naar toe was ooit één van de beste wegen in Suriname, maar heeft inmiddels zijn beste tijd gehad.
Ontzettend veel gaten in de weg. Maar we zijn netjes aangekomen. We hebben daar één stempel gekregen en zijn daarna overgestoken naar Frans Guyana, Sint Laurent. Daar begon het geregel; een heel aantal stempels en veel wachten.
Het is wel apart om te zien dat ze in Frans Guyana rechts rijden, met euro's betalen en de straten er ook echt Frans uitzien!
Na bezichtiging van de plaatselijke gevangenis, restaurant, een pittig stokbrood, Frans pratende donkere mensen, een gewoon stokbrood en 5 uur later zaten we dan eindelijk weer op de boot! Op naar Albina voor de laatste belangrijke stempel, namelijk dat we Suriname weer in mochten.
Toen weer over de hobbelweg naar huis, waar ik nog in slaap ben gevallen, tegen één van de anderen aan. Thuisgekomen niet veel meer gedaan, lekker rustig aan en nog even wat gaan drinken.
Toen was de dag lang genoeg geweest en ben ik mijn bed ingedoken!

Vandaag lekker rustig gedaan, we zijn ’s middags naar de mall geweest. Ik heb een vet leuke wollen muts gekocht! Jaja, zelfs hier in Suriname verkopen ze wollen mutsjes!
Nu zijn we een filmpje aan het kijken, gewoon lekker genieten van het weekend dus!
.

De douanepost in Albina, met Hubertus natuurlijk!

.

Franse nummerborden in Sint Laurent, het voelt echt als een dagje Europa!

.

De gevangenis, die vroeger gruwelijk schijnt geweest te zijn.

.

Binnen de poort.

.

Wachten bij het consulaat duurt lang!

.

Maar met Sharon is het altijd gezellig!

..

Het gras aan de andere kant is altijd groener!

.

Matapica

.

.
.

.

.

.

.
.

.

.

.

.

Gewoon, om nog even nagenieten van het prachtige Matapica,
Waar de wind je haar laat dansen en zand je huid schuurt.

Paramaribo Zoo, Nickerie en tranen!

Zoals gezegd gingen we vandaag naar de dierentuin! Ja, ze hebben hier zelfs een dierentuin.
Het ligt een beetje afgelegen en er is geen verharde weg naar toe, maar we zijn veilig aangekomen.
De dierentuin ziet er een beetje verlaten uit, de hokken zijn al 10 jaar niet meer geschilderd en ook best klein. Wel zijn er een heel aantal dieren; tijgers, toekans, ezels, kaaimannen, ara’s, alligator, jaguar, slingerapen, struisvogels, grijpstaartstekelvarkens, koningsgieren, rode neusberen, agoeti, briluilen, geelkopcaracara, oranjevleugelparkiet en slangen.
En wel de lanspuntslang, boa constructor, groene anaconda en tapijtslangen. Daar hebben we een deel van vast mogen houden! Eerst een broer en zus tapijtslang en later (volgens onze slangenkennis) een anaconda.
Dat was wel gaaf! Die grote was ook echt sterk.


Wij met slangen!:











Een struisvogel!




Hubertus bij de dierentuin!

Na de dierentuin zijn we lekker met z’n tweetjes uit eten geweest bij Jasmine. Daar hebben we pom gegeten en vooraf een saoto gegeten. Pim heeft in deze paar dagen best wat Surinaams gegeten!En nu lekker slapen, want morgenochtend worden we om 6 uur ’s ochtends opgehaald om naar Nickerie te gaan! Welterusten!

Lekker uit eten!





En nu weer een nieuw stukje, het is inmiddels al zondag en Pim is weer naar huis.
Vrijdag zijn we dus naar Nickerie geweest, dat was wel leuk. Het was een eind rijden voor we eindelijk aankwamen in het district. Daar hadden we een uurtje de tijd om wat te winkelen. Pim en ik hebben wat rondgekeken op de markt en in de winkelstraat. Daarna zijn we doorgereden naar Zeedijk. Dat was wel vreemd, we waren eerst getuigen van een begrafenis en na nog geen tien minuten rijden hebben we gekeken bij een bruiloft! Beide van Hindoestanen.
Bij die hindoestaanse tempel hebben we nog lekker in de zon gezeten en toen was het tijd om naar huis te gaan.
Thuisgekomen nog een dvd’tje proberen te kijken, maar viel halverwege in slaap!

Gister was het dan zover, Pim naar huis. ’s Ochtends zijn koffer ingepakt en nog even de laatste foto’s voor het project gemaakt en de laatste spulletjes ingekocht. En nog even lekker wat gedronken bij de wannabe Fred en Douwe in de Mall.
Toen was het tijd om te gaan. Op Zanderij waren er veel tranen, afscheid nemen is echt niet mijn sterkste punt. Maar ik hoef nog maar een paar weekjes en dan ben ik ook al weer thuis!
We hebben in ieder geval beide heel erg genoten van de tijd hier!
Morgen begin ik weer met stage, ik heb nog 5 weken stage, de tijd gaat zo snel!






Pim en ik in Nickerie