Bamisoep en appelmoes

Iedereen kent ze wel, de zakjes met bamisoep.

Water koken en de gedroogde mie er in doen.

De zakjes erbij, even laten koken en eten maar!

Ode aan bamisoep!

Ik heb een dag vrij, omdat ik eigenlijk ook niet meer kan eten dan die verrukkelijke bamisoep en appelmoes.

Au!

Zo, dat waren de andere twee.
De eerste verdoving was niet genoeg, ik kreeg nog wat extra en toen voelde ik gelukkig niets meer.
De eerste kies ging gemakkelijk, de tweede was erg ongelukkig.
De tandarts en assistente hadden samen mijn mond in bedwang en na ongeveer tien minuten (denk ik) roppen en trekken was die kies er ook eindelijk uit.

Bij de Hema klonk ik vervolgens als een dronkenman en nu ga ik soep koken.

Zalk

Eindelijk weer een weekendje Zalk!
Dat is een tijdje geleden, de afgelopen vijf weekenden zijn we in Deventer geweest.
We zullen er alvast aan moeten wennen, niet zo vaak meer in Zalk zijn.

Vanavond nog een late dienst, dat komt goed.
Ik heb het naar mijn zin op stage! Het is echt leuk!
Ik ben druk bezig met het voorbereiden van een voorlichting over diabetes.


En het weer is zo fijn vandaag!

Ella en ik, op kamp met Amasja! Alweer een poosje geleden.
Ik heb nu wel zin in een kamp en lekker weer :)

Vanmorgen om kwart voor zeven, was het alweer een stukje lichter! Hoera!
De lente is onderweg :)

Enne, Twister is nog steeds leip! Op Follow was het raak. Mooi! En corrupt: de draaischijf doet het niet meer, dus werd er gekeken naar de meest ongemakkelijke houding :)

Jurk!

Ik heb mijn trouwjurk gevonden!

Hoera!

Een ochtendje gepast, Wilma en mama waren mee.

Aan het eind van de ochtend had ik nog twee jurken over, waar ik er dus nu eentje van heb.

En dat niet alleen, ook schoenen, een hoepel, sieraden en haardingen!

Fijn!

En nu nog heel lang wachten voordat ik het aan kan...

Fantoompijn

Nog steeds zonder dikke wang -gelukkig-, maar wel last van zeurende pijn.
Paracetamol, daar leef ik nu op.

Ik denk dat ik last heb van fantoompijn.

Ver(s)tand(ig)

Vanmiddag om vijf over één pakte ik mijn fiets en fietste ik naar de Kogge.
Precies naast de deur parkeerde ik mijn fiets.
Dapper stapte ik de deur binnen, alsof ik er zin in had.
'Hallo'
- 'Goedemiddag'
Jas opgehangen en even wat lezen.
Ondertussen bedacht ik me hoe ik het zou vinden.
Doet het pijn? Welnee, dat valt wel mee. En de verhalen van die klasgenoot dan?
En de wangen van Dieteke?

Na een kwartier wachten, ik was echt op tijd, werd ik binnengeroepen.
Een kort gesprekje en toen was het zover, de verdoving..
Geen prettig gevoel, maar het was zo erg niet!
Even wachten tot het is ingewerkt en daar gingen ze!
Floep, alsof het niets is!

En nu heb ik thuis een heel klein potje, met twee kiezen erin.
En ik heb twee gaten in mijn mond.