HBO en bruiloft.

Vandaag mijn eerste dagje HBO-Verpleegkunde!
Dolle boel, wel een lange dag.
Van 9:15 tot 17:15. Meteen in het diepe gegooit.
Veel uitleg over vanalles. Ook veel herhaling, met ordeningsprincipes ben ik al helemaal bekend.
Dinsdag start het pas echt, dan heb ik mijn eerste dagje colleges.
.
.

En morgen gaan Herman en Geja trouwen!
Groot feest! Ik heb er zin in!
Altijd weer bijzonder dat de liefde zulke mooie dingen brengt.

Tandarts

Naar de tandarts. Normaal heb ik er geen moeite mee.
Ik heb nog geen gaatjes gehad, de tandarts vind dat ik goed poets en ga zo maar door.
Pijn bij de tandarts heb ik dus nagenoeg nooit.

Gister vond ik het toch een beetje spannend om naar de tandarts te gaan!
Toen ik terugkwam uit Suriname ging ik vlak daarna voor een halfjaarlijkse controle.
Daar sprak de tandarts een stel nare woorden: 'Je verstandskiezen groeien de verkeerde kant uit. Als het zo doorgaat moeten ze preventief getrokken worden, anders ontstaan er gaatjes'
Bij de volgende afspraak maken we uitgebreid foto's en dan kijken we verder.

Daar stond ik dan gister.
Na een fotoshoot van mijn gebit wachtte ik mijn oordeel af.
De tandarts zag, kwam en vertelde: 'We wachten nog een half jaartje, daarna gaan we maatregelen treffen'.

In februari is mijn volgende afspraak.
In de hoop dat ze in die tijd meer doorkomen en het geen crime wordt om ze er uit te halen..

Mmmmmm!

Vandaag nog geen zin in om Flevofoto's te plaatsen.

Tijd voor rustige dingen. De drukte begint over ongeveer een week weer.

Vanavond lekker chillen op de bank, filmpje kijken met Gerdine.

Een echte meidenfilm, She's All That.

Een betere avondinvulling bestaat voor nu niet!

.

En wie voor wie er geen zin heeft in een meidenfilm:

.

Relaxed, erg lekkere muziek. Met Sergej van PvN. Enorm andere muziek. Fijn. Dat is het.

Verder kwam er in de film nog een fijn iets voorbij: Sixpence None The Richer met Kiss Me!

Terug!

Ik ben weer thuis.
Moe, voldaan.

Morgen meer. Mijn ogen vallen dicht.
Trusten!

Fijn!

Het is nu 01.03, ik zit op mijn bed.
Even me rustig voor te bereiden op morgen.
Een drukke dag. Zoals altijd blijven er dingen liggen tot de laatste dag.
Morgen begint FlevoFestival voor mij. En voor Pim, Gerdine en een hoop anderen!

Vandaag was een fijne dag! Eerst met Gerdine naar de Gamma, om de laatste Flevo-spullen aan te schaffen. Een hamer, onderzijltjes, werkhandschoenen.. Ja, het klussen komt er weer aan!
Weer lekker sjouwen met hekken, rondpareren in prachtige shirts en nadat alles gebouwd is uitgeput - maar voldaan - meelopen met de massa om Flevo te beleven!
Ook kwamen we bij de Gamma ontzettend relaxte stoelen tegen. Die konden we natuurlijk niet laten staan.
Zo kwam het dat we stonden te schroeven om die stoel uit elkaar te krijgen, zodat die op de fiets meekon. Een hele heisa, maar het is gelukt!
Wie relaxt wil zitten moet daar eerst wat zweet voor laten.

Daarna nog eventjes opgepast, lekker met mijn voeten in het badje!
Toen nog even wat inkopen gedaan; Post-It! Dat kan niet missen dit jaar.
Marit en ik slaan onze slag. Drie pakjes moeten genoeg zijn denk ik zo ;)

De middag liep alweer ten einde. Tijd om met Jentske te deeten!
Lekker uit eten in de stad. Na wat rondjes fietsen hadden we het restaurantje gevonden.
Maar helaas, het was dicht tot 11 augustus.
Op naar de volgende dan maar. Het was erg gezellig.
Met pasta, pizza, ananas op het tafelkleed, veel gepraat en gelach vloog de avond om. Helemaal toen we bij Fred en Douwe waren, dolle pret!
Rosébier uit de tab is wel erg lekker.

En nu weer lekker thuis, genoten van een lekker dagje!
Toen ik thuis kwam stond er een grote doos op mijn bed. Met dé shirtjes! Hoezee!
Met linten en buttons ga ik morgen nog eventjes snel aan de slag om er iets moois van te maken.

Vanaf morgen ben ik er dus even niet! Geen agenda, geen laptop, geen huishouden, gewoon hekkenbouwen!
Over ongeveer twaalf dagen ben ik weer te vinden in Deventer!

Ontmoeting

Zoals bij elke dienst in het P.W. Janssen, zette ik ook vandaag mijn fiets weer in de rekken neer om vervolgens naar binnen te lopen.
Maar vandaag ging het anders!
Er kwam nog een vrouw in een uniform aangefietst en ik dacht nog: 'Wat een bekend gezicht'.
Zie ik haar van dichtbij, is het Saskia!!

Nu zullen jullie denken; Saskia? Is dat nu zo speciaal?
Er werken toch zeker meer mensen bij het P.W. Janssen.

Ik zal je vertellen waar ik Saskia voor het eerst ontmoette.
Het was begin oktober 2007, in het Diakonessenhuis in Paramaribo, Suriname.
Ik liep nog enigzins verdwaasd in het ziekenhuis rond, de eerste dagen waren wennen.
Daar liep ik Saskia tegen het lijf, volgens mij zocht ik iets en vroeg het haar.
De volgende gesprekken volgde op veel plaatsen; in de lift, op de gang, bij de bushalte of in de pauze.
Na een poosje kwam ze ook twee weken stagelopen op de afdeling waar ik ook stageliep.
Erg gezellig en we leerden ook van elkaar.
Zo hielp ik haar met het toevoegen van een bijlage bij een e-mail en zij leerde mij op haar beurt hoe Suriname in elkaar steekt.
We praatten eigenlijk over vanalles.

En nu kwam ik haar hier tegen, in mijn vertrouwde Deventer.
Ze zag er goed uit, trouwt over een week en woont in de buurt!
Het zal misschien wennen voor haar zijn, ik heb het in Suriname ook gevoeld.
Binnenkort spreek ik haar langer. Dan kan ik háár vertellen over Nederland!

Een bijzondere ontmoeting!

2005 - 2008

Drie jaar!

.

.

Jes!